Αναπλάθοντας το παράλιο Μέτωπο της Πάτρας

design process | Έρευνα | 0 m² | :

Το λιμάνι φεύγει. Ο χώρος αδειάζει. Στόχος είναι η ένταξη της Θάλασσας στην πόλη μια και θα είναι η πρώτη φορά που ο κτισμένος χώρος νοητός ως Πόλη θα πλησιάσει το νερό.

 

Ο τόπος

Ο χώρος αυτός ήταν επί αιώνες επιφορτισμένος με το καθήκον να προσδιορίζει την Πάτρα. Η Πάτρα, είναι το λιμάνι της Πάτρας. Η ταυτότητα αυτής της πόλης συνδέεται άμεσα με το λιμάνι της. Το εμπόριο της σταφίδας της είχε χαρίσει μια εποχή με μεγάλες γι’ αυτήν δόξες. Μεγάλα τζάκια εμπόρων γεννήθηκαν μεγάλωσαν και πέθαναν σε αυτό το λιμάνι. Και το εμπόριο της πέθανε και αυτό. Η μεταφορά τουριστών και φορτίων Πάτρα – Ιταλία με πούλμαν και μεταφορικές είναι τώρα η βασική ασχολία του λιμανιού. Η ευρωπαϊκή ένωση με τις οδηγίες περί ασφαλών λιμανιών έχει μετατρέψει την περιοχή του λιμένα σωστό φρούριο. Κάμερες και ιδιωτική ασφάλεια μαζί με συρματοπλέγματα φυλάνε και προσδιορίζουν το όριο του λιμένα. "Σας παρακαλώ κύριε μην ακουμπάτε τα σύρματα , δίνει σήμα στο κοντρόλ για παραβίαση. " μια παρατήρηση από τους άντρες της ασφάλειας.

Το μέτωπο

Για τον κάτοικο η Πάτρα ταυτίζονταν πάντα με την πλ. Γεωργίου , τα μαγαζιά της Μαιζώνος, τις καφετέριες της Αγ. Νικολάου… θραύσματα που συγκροτούν μια εμπειρική αποσπασματική εικόνα για την πόλη. Βιώματα βουτηγμένα στην καθημερινότητα της. Υπάρχουν χώροι στην Πάτρα που ίσως ποτέ κανείς δεν έχει επισκεφθεί και χώροι που κανείς δεν έχει ονειρευτεί. Η διαδρομή που διανύεις ζώντας σε μία πόλη πολλές φορές είναι τόσο μικρή που γνωρίζεις μόνο ένα μικρό κομμάτι της. Η καθημερινότητα της δεν σε αφήνει καν να ονειρευτείς άλλα κομμάτια της. Δεν υπάρχουν οι αφορμές. Σαλπάροντας για Ιταλία πάνω στο κατάστρωμα βλέπεις για πρώτη φορά, ως ταξιδιώτης πλέον , την Πάτρα. Η εικόνα αυτή, ιδωμένη από την απόσταση του ταξιδιώτη, σου επιτρέπει να συνδέσεις τα θραύσματα σου για την πόλη. Σου δίνει αφορμές να παράγεις πραγματικούς και φανταστικούς χώρου γι’ αυτήν. Τα κενά μεταξύ των θραυσμάτων γεμίζουν και ίσως για πρώτη φορά μπορείς να αντικρίσεις την πόλη ως τοπίο, να συλλάβεις το όλο και το μέγεθος της πόλης, να τοποθετήσεις τον εαυτό σου σε όλη την πόλη και να γίνει κτήμα σου. Να κατοικήσεις πραγματικά στην πόλη και όχι να εξυπηρετείσαι από την πόλη. Από την πόλη-εργαλείο στην πόλη-διαμονή. Η απόσταση εκείνη που σου παρέχεται ως αλλαγή της ιδιότητας σου (ταξιδιώτης) και ως αλλαγή της θέσης σου ( απόσταση πραγματική ) σου επιτρέπει να πλάσεις μέσα στην ονειροφαντασία σου πράγματα για την πόλη ,να χαρίσεις στον εαυτό σου μια πραγματική διαμονή.

O χώρος

Το λιμάνι λοιπόν φεύγει. Ο κενός από χρήση πλέον χώρος αφήνεται προς χρήση της πόλη. Η πόλη πλέον καλείται να αποκαταστήσει τη σχέση της με τη θάλασσα. Τα τείχη θα πέσουν. Τα σύρματα και οι φρουροί θα φύγουν. Ο τόπος του λιμανιού πρέπει τώρα να γίνει ο τόπος νέων γεγονότων, να γίνει τόπος της πόλης. Χωρίς λιμάνι στο μέτωπο η Πάτρα ταυτίζεται πλέον με την Πάτρα την ίδια. Τι είναι η Πάτρα; τι ήταν η Πάτρα; Εμπόριο και πολιτισμό παρήγαγε κάποτε στις ακμές της. Το εμπόριο της σταφίδας και οι βιομηχανίες που είχε κάποτε η Πάτρα σταμάτησαν. Η Πάτρα πλέον δεν παράγει κάτι. Στο τόπο του λιμανιού έχουν μείνει ταξιδιωτικά γραφεία και παλιές αποθήκες και εργοστάσια σκονισμένα. Περνά και αυτή την οικονομική κρίση που περνάν όλες οι πόλεις πλέον. Τα μαγαζιά του κέντρου ζουν κατά ένα μεγάλο βαθμό από τους φοιτητές. Πανεπιστήμιο και ΤΕΙ δίνουν στην Πάτρα την οικονομική ανάσα. Η Πάτρα πλέον είναι μια πόλη Πανεπιστημίου. Αυτό που παράγει πλέον είναι γνώση. Ας γίνει λοιπόν η ταυτότητα αυτής της πόλης . Οι χώροι που θα μείνουν ανοικτοί σε χρήση μετά την μεταφορά του λιμένα ας γίνουν χώροι Γνώσης. Το μόσχευμα που προσφέρεται στην πόλη είναι η γνώση ως τόπος παραγωγής. Η ζωογόνος δύναμη της γνώσης δίπλα στη ζωογόνο δύναμη του νερού.

Οι χρήσεις

Για να γίνει το μόσχευμα αυτό αποδεκτό από τον οργανισμό της πόλης πρέπει να είναι και συμβατό. Πρέπει να συνδεθεί με τέτοιο τρόπο που να μην είναι ξένο ως προς την πόλη. Κατά την ανάγνωση του τμήματος της πόλης που βρίσκεται πάνω από τον χώρο της επέμβασης ανακαλύπτουμε τις χρήσεις εκείνες που η πόλη έχει παράγει. Κατοικίες και εμπορικές χρήσεις είναι αυτά που μπορούμε να βρούμε στην υπερκείμενη πόλη . Έτσι μπορούμε σε κάθε περιοχή να προβάλουμε στο μέτωπο την δεσπόζουσα χρήση. Κατοικίες στον Αγ. Διονύση μεταλλαγμένες σε φοιτητικές εμπορικά στην Όθωνος Αμαλίας και πανεπιστήμια στους λιμενοβραχίονες. Πανεπιστήμιο θάλασσας για τη Θάλασσα. Αρχιτεκτονική και Καλών τεχνών για την πόλη. Σχολή Θεάτρου και Κινηματογράφου για τις τέχνες.

Πόλη και Θάλασσα

Ο λιμενικός χώρος είναι μια συνεχόμενη λωρίδας γης που χωρίζει την πόλη από τη θάλασσα. Ο χώρος αυτός τεμαχίζεται χαρακώνεται με τις επεκτάσεις του αστικού ιστού, που στο όριο με τη θάλασσα δίνουν τη θέση τους σε κανάλια . Ο αστικός ιστός κάνει τώρα αυτό που καιρό ονειρευόταν. Να σμίξει με την πιο όμορφη έκφανση της αταξίας. Οι νησίδες που προκύπτουν αποτελούν πλέον τους χώρους χρήσης. Οι οριακοί αυτοί χώροι με τη θάλασσα έχουν μέσα τους μια ιδιότυπη θρησκευτικότητα. Η πόλη χάραξε και χαράχτηκε από τη Θάλασσα. Η παρουσία του ανθρώπου εκεί τον συμφιλιώνει με το νερό . Το βάζει πλέον στην καθημερινότητα του με μια αδιάκοπη πορεία από νησίδα σε νησίδα. Έτσι κάθε φορά πραγματοποιεί ένα μικρό ταξίδι.

Θάλασσα και Πόλη

Ταξιδεύει και κάθε φορά κάτι καινούριο γίνεται σε κάθε νησίδα. Διαπερνά όλες τις νησίδες και αποτυπώνει νέα δρώμενα. Τείνει να εξιστορεί κάτι και να έχει έναν προορισμό. Ακολουθώντας την βλέπουμε να εναλλάσσονται από τη μια νέες χρήσεις και από την άλλη τις παλιές που έχουν μείνει σε δεύτερο επίπεδο. Η παρουσία της επέμβαση σε αυτή την απόσταση είναι πολύ ισχυρή. Ταξιδεύοντας ακόμα πιο πολύ ψάχνουμε να βρούμε έναν προορισμό. Έναν τόπο που θα μας χαρίσει και μια διαμονή. Αλλού όχι εδώ . Για να βρεις και κυρίως για να δεις τον εαυτό σου πρέπει να πάς στη χώρα του Ποτέ. Να διασχίσεις τον ουρανό και να κοιτάξεις κάτω, να διασχίσεις τη θάλασσα και να κοιτάξεις πίσω και μόλις το μάτι σου γεμίσει με πόλη τότε καταλαβαίνεις ότι είσαι μέρος της. Εκεί απέναντι στον κυματοθραύστη, το τελευταίο όριο της πόλης με την καλπάζουσα θάλασσα, εκεί από τη μια αγναντεύεις το σπίτι σου και από την άλλη τα όνειρα σου. Αυτή η θαλάσσια απόσταση που σε χωρίζει από την πόλη έχει κάτι από εκείνη τη ματιά του ταξιδιώτη του πλοίου. Θωρώντας από εκεί την πόλη προσδιορίζεις το εαυτό σου μέσα εκεί.

 

Cookies make it easier for us to provide you with our services. With the usage of our services you permit us to use cookies.
More information Ok Decline